14:50 ilk aspirini aldım, bi lokma tuzlu bi dilim tatlı bişiy yedim.
23:28 Baş ağrısına ses ve koku hassasiyeti, şiddetli mide bulantısı ve yüksek tansiyon da eklenince tırstım, Elena ve Raqel'e gittim. Elena bilmediğim bi ilaç verdi, Raqel de papatya çayı yaptı bana. Biraz daha iyiyim, en azından ekrana bakabiliyorum, gülümseyebiliyorum ama hala çok fazla koku duyuyorum. Saatlerdir karanlık odada başım ellerimin arasında oturmaktan çok sıkılmıştım, gözlerim açıldı biraz, iyi olucam umarım...
02:50 Aldığım ilaç çok iyi geldi, sanırım ilk defa alınan ağrı kesicinin hikmeti, umarım yarına bişiym kalmaz ama bunun için bi an önce uyumam gerek. Yatay konuma geçince tansiyon fırlıycak yine diye tırsıyorum biraz ama en azından mide bulantısı, koku hassasiyeti ve ağrının o şiddetli kısmı gitti.
* uzun süre bişiyle ilgilenemiyorum, kendimi meşgul tutmaya çalıştığım bu süre boyunca seksen tane entry girebilirim ama bu blogun doğası böyle zaten, çevreye verdiğim rahatsızlıktan ötürü özürs...
başağrımın babası migren etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
başağrımın babası migren etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
16 Kasım 2008 Pazar
bye bye heppinisss
Bunun adının migren olduğunu söylemek ne kadar şiddetli ve dayanılmaz olduğunu tarif etmeye yetmiyor. Aşk gibi özlem gibi ağrı için de bir scala yapılmasını talep ediyorum. Geberiyorum! Son isteğimi gerçekleştirmek zorundasınız!
o kadar ağırdan alınmış bir cumartesinin ardından en az bir nükleer reaktör kadar verimli olması gereken bu Pazar günü her ne kadar 10.5 kahvaltısı sayesinde uyandırılmış olsam da, sevgili migrenim sağ tarafımı esir almış durumda. Malum sol taraf olsaydı bu kadar ciddi bir sorun olmazdı keza ben ancak sağ gözümle görebiliyorum!!!
evet ödevleri yapamıyorum, kitap okuyamıyorum, ekrana bakmaya bile zorlanıyorum, uyuyamıyorum, odamdan dışarı çıkmak istemiyorum...yatağın altına saklansam ve herkes beni unutsa, ödevler projeler dersler hocalar akrabalar ve hatta balığım bile beni unutsa ve kavanozundan çıkıp kendi yemini kendi yese...
evet ödevleri yapamıyorum, kitap okuyamıyorum, ekrana bakmaya bile zorlanıyorum, uyuyamıyorum, odamdan dışarı çıkmak istemiyorum...yatağın altına saklansam ve herkes beni unutsa, ödevler projeler dersler hocalar akrabalar ve hatta balığım bile beni unutsa ve kavanozundan çıkıp kendi yemini kendi yese...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)