kapalıyım belki?

Kabullenmeye çalışıyorum... ben bu arkadaşlığın öyle süper bi dostluk olmasına hazır değilim sanırım... Evet gidip havaalanından da karşıladım, şimdi de ne dese gülümseyerek "sureee!" diyorum, evet ona hiç farkettirmiyorum ve hatta kendimi bile kandırıyorum belki ama ben istemiyorum şimdilerde kimse ile görüşmek. Aslında bu sadece Ruxy için değil herkes için geçerli. Kimseyi görmek, konuşmak, salak salak sırıtmak istemiyorum. Ben mutluyum şu anda, bilgisayarımın başında sadece kendi insanlarımla görüşüyor olmaktan çok mutluyum. Ve kendi gününün büyük kısmını WOW başında harcayanlar bana bloğum olduğu, bloğumu sevdiğim ve sık sık yazdığım, bloğumdaki insanları önemsediğim için "sanal" muamelesi yapsalar da, umurumda değil.

PS: etiketi yazarken aklıma geldi. Sanal ve banal kelimeleri var da Onal diye bi kelime de var mı acaba :P

No Girl!

İçimdeki herşey bi minicik noktaya çekiliyo sanki ve korkarım ki yakında jetler fışkıracak.

Sezen çok güzel demiş yahu, "yürek koca bi karadelik" vallahi öyle! Ama bu sefer karadelik yüreğimde değil de çok şükür; içimde bi yerlerde işte nerde olduğunu ben de bilmiyorum ama çok daralıyor içim. Sebebi de hiç ama hiç havaalanı yollarına düşmek istememem, ama söz vermiş olmam, bi de mantığını anlamasam da "bana ihtiyacı var galiba" diye düşünmem. Ha sonunda elini kolunu sallaya sallaya, güle oynaya gelen bi kız çıkacak ama en azından içim rahat edecek o ayrı.

Yes Man'e alternatif birisi benim için No Girl filmi çeksin lütfen, mümkün mü? İnsanları kırmamak için çektiğim eziyetleri bi ben biliyorum vallahi yeter artık.