boğazımda düğümlenen...

giderken bana verdiğin defteri açtım şimdi. senin el yazın, senin harflerin, senin cümlelerin... kokun bile geldi sanki içinden.. çok özledim seni tüm şımarıklığına rağmen... en çok ne koydu biliyo musun kanka.. sana yazayım diye verdiğin o deftere yazdıklarımı okumamış olman koydu. gerçi okusan da... çok farklı tarzları olan iki insan olduğumuz için anlar mıydın beni bilmiyorum, anlardın sanırım, hep anladın ki.. ben de hep anladım.. şimdi de anlıyorum işin kötüsü, ama yanlış anladığını sana farkettirecek halim yok şu sıralar. Az kaldı, hayat yoluna girerse eğer, çok az kaldı yeniden toparlamama herşeyi. Seni de sımsıkı tutucam kolundan o zaman, o zaman yine 5 saat susmadan ve aynı anda konuşucaz, korkucak insanlar çenemizden =) olmazsa da, olmaz be kanka naapalım, sen biliyosun ne çok sevildiğini nasıl olsa!

uyan witchie uyan

sabah erken kalkarsam belki nükleeri hallederim, miyim, acaba... salak telefonun saatini erteleye erteleye bihal oluyorum. Alarmı hiç kurmasam telefon da rahat edecek ben de, nasıl olsa birisi aramadıkça uyanmıyorum doğru düzgün, çıkmıyorum yataktan. Amanın şarjı bitiyodu, unutmadan takıyım... güya yemek yiycektim, duş alcaktım falan fistan. yemek bile yemedim ya.. öğlen yediğim iğrenç hamburger hala midemi bulandırıyor. Eskiden iki big mac menü götüren bi canavardım, artık bir menüyü bile kendi başıma bitiremiyorum. Hatta son zamanlarda mc donald's'ın blumik insanlar için çalışmaya başladığını düşünüyorum. Ye ye, kus! Öyle bi hisse neden oluyo bende, ama ben kusamıyorum tabii ki. Kusamamak, alkol aldığın zamanlarda rezil olmamak adına güzel ama zehirlenince falan çok feci... Tamam daha fazla iğrençleşmeden yatıyım ben artık. Neyse ki portobello cadısı uyku getiriyo(bu yüzden de asla bitmeyecek sanırım o kitap).