hani?

Hayat sadece benimle mi böyle dalga geçercesine oyun oynuyor yoksa herkesle böyle ama insanlar çaktırmıyorlar mı? Yok canım bu kadar değildir! Kendimi dik tutmaktan yorgun düşüyorum bazen, hani uzun süre bişiy taşırsın elinde de kolun ağrır ama yine de bırakamazsın ya, öyle işte...

Sünger

sünger gibi hissediyorum kendimi. banyo süngeri gibi değil, hala denizin dibinde yaşamakta olan sünger gibi. Hani dalarsın derinlere de saçların slowmotion hareket eder ya denizin içinde, gözlerini açtığında görürsün bişyler ama hep fludur ya, nefesini tutarsın ama azcık hızlı hareket ettin mi kalbin hızlı çarpar ya nefesin yetmeyecekmiş gibi. Öyle işte. Reçelli ekmeğimi yemeyi bile unutmuşum, öyle...

şeytan diyo ki!

içim daraldı: uçak, bilet, tarih, aktarma, plan, program, kayseri, istanbul, seminer, toplantı, fındık, fıstık...

semineri vermek zorunda olmasan gitmek istediğimden bile emin değilim şu anda. İstediğim için, beni mutlu edeceği için yapacağım şey yük oldu bi anda sırtıma.

Kendimi çalışma masasının çekmecelerinden birine koymak istiyorum iyice katlayıp katlayıp.

Yine herkesi birden nasıl mutlu ederim dertler geldi bindi tepeme. Herkes kendisi ile ilgilenilmesini istiyor, neden, beni sevdikleri için. Bırakın da ben hepinizle elimden geldiği gibi ilgileneyim, nedir bu baskı? Bunu kime söylesen, "Ay haklısın gerçekten, gel biz seninle bilmem ne yapalım" diyo, şaka gibi! ya da "ay bende miii?" ay evet, sen deee! diyemiyorum tabii. Dememem gerek. Heyheylerim geliyo böyle ama sonra çok özlüyorum tabii o ayrı. Ama hiç yaşama alanı bırakmıyorlar ki... Of allahım of!

bilmece bildirmece

açılımını bulana süprüz var: "himym" nedir? bilin bakalım...

saçmalama safhaları

Elimi kolumu koyacak yer bulamıyorum, çok garip bi durum ve başka nasıl anlatılır, hiçbir fikrim yok. Hatta "fikrinden geceler yatabilmirem"..

Tam kuantum yoluna girdi derken bu geceyi boşa harcayarak nükleeri batırmış bulunuyorum.

Ya geçen gün fazla gelen saatlerimi geri verin ya da bu kollar fazla, onları alın...koyacak yer bulamıyorum...

prty timeeeee peh!

evet acınası hallerim de var benim, çoook imrenilesi şartlarım da..insanım ben, ne Meryem ana ne de geceleri köprü altında uyuyan bir çocuk. belki de hepsi...
dudaklarım uyuşuk... son bir bira içip uyuma vaktidir belki, belki de sabaha kadar dans edebileceğim kafa dengi birileri bulurum kim bilir...

hayat beni neden yoruyorsn?