Sünger

sünger gibi hissediyorum kendimi. banyo süngeri gibi değil, hala denizin dibinde yaşamakta olan sünger gibi. Hani dalarsın derinlere de saçların slowmotion hareket eder ya denizin içinde, gözlerini açtığında görürsün bişyler ama hep fludur ya, nefesini tutarsın ama azcık hızlı hareket ettin mi kalbin hızlı çarpar ya nefesin yetmeyecekmiş gibi. Öyle işte. Reçelli ekmeğimi yemeyi bile unutmuşum, öyle...

tembel teneke

tembellik kabusum oluyor yine. depresiflikten mi yoksa tembellikten mi bilmiyorum, sabahları yataktan çıkmamama sorunum var yine. Elena ile koşmaya başlarsak yeniden, utanma belasına sabahları kalkarım, yeniden alıştım mı zaten gerisi sorun olmaz. Ama kendi kendime neden yapmıyorum bunu? Kaç sabahtır sol omzumdaki şeytanın tembelliği, sağ omzumdaki sportif huriyi yeniyor, tembellikle başlayınca gün, işte şimdiki gibi saat 2,5 oluyor ve ben daha hala duş alıcam, alışverişe gidicem ve neye çalışacağıma karar vericem. Kabus kabus KaBuS!